MOWA PSA

Ogon, który mówi- ogony są tak różne jak różne są psy. Cienkie i grube, długie i krótkie, proste i zakręcone. Dla psa domowego charakterystyczne jest trzymanie ogona w górze tzw."wesoło noszony". Nie musi to jednak wcale oznaczać , że pies jest w dobrym nastroju. I tak: "zadarty, ale nie sztywno" może wyrażać lekkie napięcie, pozbawione jednak nerwowości- zainteresowanie, aktywność; "zadarty maksymalnie do góry" ciało sztywne, napięte, ruchy spowolnione, uszy nastawione - dominacja; "mocno podwinięty" pod siebie, przyciśnięty do brzucha, ciało skulone, uszy stulone do tyłu - niepewność, obawa, strach; "opuszczony luźno", ciało rozluźnione - pies zrelaksowany, albo bardzo zmęczony.

Machanie ogonem- sztywne, nieznaczne ruchy na boki, wysoko postawiony - dominacja; szerokie, zamaszyste ruchy, ogon w poziomie - radość i podporządkowanie; merdanie z ruchami obrotowymi - zadowolenie; subtelne ruchy końcówką ogona - zainteresowanie; delikatne merdanie podwiniętym ogonem - niepewność, ale pozytywne nastawienie; lekko sztywne machanie towarzyszące oszczekiwaniu - rezerwa.

Mowa ciała - chcąc zrozumieć psa trzeba bacznie obserwować wzajemne ułożenie głowy, tułowia i ogona. Gdy pies chce "zaimponować" lub "grozić" stara się być jak największym. Staje na wyprostowanych nogach, wysoko unosi ogon i lekko nim potrząsa, głowę lekko odwraca w bok, a uszy czujnie nastawia ku przodowi. Jeśli pies "grozi atakiem" to warczy, szczeka, jego tułów jest napięty, włos najeżony, ogon jest uniesiony ponad głowę i cały napięty , głowa pochylona , uszy nastawione ku przodowi, zęby odsłonięte. Przy "grożeniu obrończym" pies stara się być mniejszy (nogi lekko ugina), ogon spuszczony , uszy skulone do tyłu. Jeśli pies chce "poddać się przeciwnikowi" to wyraźnie się garbi, opuszcza głowę, ogon wtula między nogi, uszy kuli do tyłu, nerwowo oblizuje się i może popiskiwać. Przy "poddaniu pasywnym" pies kładzie się na ziemi i powoli się czołga w kierunku rywala. Przy "poddaniu aktywnym " postawa psa wskazuje na poddanie, ale pies wygląda nieco pewniej, ogon trzyma w sposób naturalny (nieco uniesiony). "Całkowite poddanie" pies kładzie się na plecach i lekko merda ogonkiem.

Mimika - Oczy, uszy i pysk psa świadczą o stanie psychicznym psa. Gdy pies odczuwa lęk lub złość jego źrenice zmniejszają się, gdy coś go interesuje to źrenice są większe. Uszy nastawione bacznie ku przodowi świadczą zainteresowanie, zachowanie dominujące lub grożące, natomiast uszy stulone do tyłu lub rozłożone na boki wskazują na podporządkowanie, strach lub niepewność. Odsłonięte zęby są zawsze sygnałem ostrzegawczym.

Dźwięki - Psy potrafią wydawać najróżniejsze dźwięki tj: szczekanie, wycie, warczenie , piszczenie. "Szczekają" gdy chcą ostrzec, okazują radość, gdy zapraszają do zabawy, gdy polują lub kiedy są na tropie. "Wyją" gdy oznaczają swoje terytorium, odstraszają inne stado oraz do zbierania się w stada w jednym miejscy (dlatego psy,które pozostają w domu same często wyją,dając wyraz swojej samotności i wzywając właściciela)."Piski i skomlenia" są wydawane głównie przez szczenięta, ale także przed psy dorosłe gdy czują dyskomfort lub ból , a także gdy są zniecierpliwione. "Warczenie" jest zachowaniem grożącym, często związanym z niepewnością i lękiem. Pies pewny swej przewagi nie warczy.

Zapachy - psy przekazują komunikaty za pomocą moczu czy odchodów, a właściwie ich zapachów. W ten sposób informują o wielkości, charakterze i częstotliwości pobytu w danym obszarze. Suka podczas cieczki wydziela zapach , który jest bardzo atrakcyjny dla samca i który wyczuwany jest przez partnerów nawet na dużą odległość.

WRÓĆ