ZATRUCIA

ZATRUCIE CEBULĄ i CZOSNKIEM
Zatrucie cebulą może dotyczyć psów i kotów i innych zwierząt. Trująca jest zarówno cebula surowa, jak i gotowana. Substancje toksyczne to dwusiarczki, które powstają podczas przemian zachodzących w przewodzie pokarmowym zwierząt. Dwusiarczki mają działanie utleniające i prowadzą do rozpadu krwinek czerwonych (hemoliza). UWAGA! Bardzo wrażliwe na zatrucie cebulą są koty! Objawy zatrucia mogą się pojawić, gdy zwierzę zje ilość cebuli większą niż 0,5% jego masy ciała (dla psa ważącego 10 kg - 50 gram!). Zjedzenie dużej ilości cebuli może prowadzić nawet do śmierci!
Objawy: Intensywność objawów zależy od ilości zjedzonej cebuli oraz od osobniczej wrażliwości zwierzęcia na zatrucie. Jeżeli zwierzę systematycznie jest karmione cebulą w małych ilościach, możliwy jest przebieg bezobjawowy, z laboratoryjnie widoczną niezbyt nasiloną anemią. W tych przypadkach pies/kot nadrabia ubytek krwi zwiększoną produkcją krwinek czerwonych w szpiku kostnym. Charakterystyczną zmiana widoczną we krwi są ciałka Heinza - grudki zdenaturowanej hemoglobiny, które nadają erytrocytom wygląd pierścionka z oczkiem. Zatruciu towarzyszy anemia, która zazwyczaj ma charakter regeneratywny.
Objawy kliniczne : blade lub zażółcone błony śluzowe,osłabienie, depresja ,przyspieszone tętno i oddechy ,wymioty, brak apetytu, biegunka , "Cebulowy" zapach z jamy ustnej
Leczenie: 1. Usunąć przyczynę. Jeżeli pies/kot trafi do lecznicy w ciągu 2 godzin od zjedzenia cebuli, można opróżnić żołądek przez wywołanie wymiotów. 2. W ciężkich przypadkach, przy znacznym rozpadzie krwi, może być wskazana transfuzja krwi. 3. Leczenie wspomagające - w zależności od objawów. Płynoterapia - w przypadku wstrząsu, uszkodzenia nerek lub objawów żołądkowo-jelitowych (biegunka, wymioty). 4. Dieta - lekkostrawna, dobra jakościowo, u kotów koniecznie z dodatkiem tauryny! 5. Konieczne są kontrolne badania krwi (morfologia + ewentualnie inne, według wskazań lekarza weterynarii) Rokowanie: Jeżeli zatruciu cebulą nie towarzyszą inne schorzenia hematologiczne, to przy odpowiednim postępowaniu rokowanie jest dobre. Wyraźna poprawa stanu zdrowia jest widoczna w ciągu 10-14 dni. W przypadku zjedzenia przez psa/kota dużych ilości cebuli i braku pomocy lekarskiej, może dojść nawet do śmierci zwierzęcia.

ZATRUCIE CZEKOLADĄ !!!
Substancją toksyczną zawartą w czekoladzie i kakao jest teobromina. Dawka śmiertelną teobrominy dla psów wynosi 90-250 mg/kg masy ciała. Metyloksantyny, do których należy m.in. teobromina i kofeina, zawarte w czekoladzie, działają pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, wywołują nadmierną aktywność serca i układu oddechowego.
Objawy pojawiają się w ciągu 24 godzin od zjedzenia czekolady, najczęściej już po 4 godzinach. Najczęściej występują wymioty (często z krwią), bolesność brzucha, zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, pobudzenie, arytmie, ślinotok, oraz chwiejny chód ,w cięższych przypadkach może wystąpić sztywność mięśni, przyspieszony oddech, biegunka, nietrzymanie moczu, krew w moczu, sinica, obniżenie temperatury ciała, drżenia i konwulsje, a także śmierć.
Leczenie: Zaleca się podjęcie leczenia u psów, które zjadły więcej niż 20 mg teobrominy/kg masy ciała. W czasie leczenia należy kontrolować temperaturę ciała, pracę nerek oraz kilkakrotnie przeprowadzić Ekg (lub stale monitorować pracę serca przy pomocy kardiomonitora). Przy zatruciu czekoladą konieczna jest pomoc lekarza weterynarii!!!

ZATRUCIE RODZYNKAMI I WINOGRONAMI
Bardzo popularne w naszych domach rodzynki mogą być w większych ilościach silnie toksyczne dla psów. Szkodliwe mogą być również inne owoce suszone. Dawka toksyczna wynosi 11,5 grama rodzynek na kilogram masy ciała. Nie została jeszcze zidentyfikowana substancja odpowiedzialna za wywołanie objawów zatrucia. Wiadomo jednak, że działa drażniąco na przewód pokarmowy i jest toksyczna dla nerek.
Objawy zatrucia: Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu 6 godzin od zjedzenia rodzynek. Pies zaczyna wymiotować, nie chce jeść, jest apatyczny, wykazuje objawy bolesności brzucha, pojawia się biegunka. W wymiocinach i w kale można często znaleźć częściowo strawione rodzynki. W ciągu 24-72 godzin rozwija się ostra niewydolność nerek. Najczęściej w pierwszej fazie zwierzę oddaje mocz częściej i w większych ilościach, a następnie coraz rzadziej, aż w końcu dochodzi do bezmoczu.
Postępowanie: Jeżeli od zjedzenia rodzynek minęły nie więcej niż 4 godziny, należy wykonać płukanie żołądka lub sprowokować u zwierzęcia wymioty. Następnie podaje się węgiel w ilości 10 razy większej niż objętość zjedzonych rodzynek, a następnie leki przeczyszczające. Leki przeciwwymiotne - w przypadku ostrych wymiotów. Kroplówka - dożylne podawanie płynów przez minimum 48 godzin od zatrucia. Jest to bardzo ważny element leczenia, ze względu na niebezpieczeństwo trwałego uszkodzenia nerek. Jeżeli pies będzie oddawał mniej moczu, należy wymusić filtrację w nerkach przez podawanie leków moczopędnych. Efekty leczenia trzeba regularnie kontrolować przez pierwsze 3 dni, a następnie w zależności od odpowiedzi na leczenie. Rokowanie: A.dobre - jeżeli uda się opróżnić żołądek ze zjedzonych rodzynek B.złe - jeżeli pojawią się objawy ze strony nerek ( zmniejszone wydalanie lub brak wydalania moczu)

ZATRUCIE LEKAMI
Lekarstwa stanowią zagrożenie dla zwierząt. Właściciel często ulega pokusie podania choremu zwierzakowi leków , które sam bierze. Większość leków przeznaczonych dla ludzi nie może być podawana zwierzętom w ogóle lub ich dawkowanie różni się od dawkowania u ludzi. I tak: aspiryna i ibuprom (leki przeciwzapalne)może prowadzić do poważnych komplikacji. Zatrucie aspiryną może pojawić się już po podaniu jednorazowo. Objawy to: wymioty, czasem z krwią, biegunka (ciemne lub czarne stolce), ból brzucha, apatia, brak apetytu. Zatrucie aspiryną może prowadzić do owrzodzenia żołądka lub jelita cienkiego, a w ciężkich przypadkach do ich perforacji i ostrego, bakteryjnego rozległego zapalenia otrzewnej. Zaburzenia ze strony układu nerwowego mogą objawiać się: niepokojem, zaburzeniem koordynacji ruchu, napadami drgawek. Podobne objawy występują po: ibupronie, nurofenie, ketofenie. Leki powinny być przechowywane w miejscach niedostępnych dla zwierząt.

ZATRUCIE ROŚLINAMI
Wiele roślin domowych i ogrodowych jest groźnych dla zwierząt. Mogą spowodować zatrucie, zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, podrażnienie żołądka, a nawet mogą kończyć się śmiercią. Do najczęściej spotykanych roślin doniczkowych powodujących zatrucia u zwierząt zaliczamy: dracena, filodendrony, bluszcze, scindapsusa oraz:syngonium, definbachia, monstera, poisentia, hydrangea, bluszcz właściwy, dzikie wino, papirus, kaladium, kalanchoe, cyklamen, cordatum, juka, aloes, schefflera, azalea, kroton. Do roślin ogrodowych można zaliczyć: winogrona, dzikie wino, bluszcz, klematis, rododendron, morela, liście i łodygi pomidora, cebula, czosnek, lilie, oleander, kwiaty cebulkowe: amarylis, krokus, gladiola, hiacynt, narcyz, irys, tulipan, żonkil.

ZATRUCIE CZADEM
Tlenek węgla (CO) jest bezwonnym, bezbarwnym i niedrażniącym gazem, o silnych właściwościach toksycznych. Z wdychanym powietrzem dostaje się on do płuc, a stamtąd do krwi, gdzie blokuje hemoglobinę (białko, które jest odpowiedzialne za transport tlenu w organizmie). Konsekwencja jest niedotlenienie narządów, w szczególności serca i mózgu.
Objawy: senność, osłabienie, apatia ,zaburzenia koordynacji, drgawki ,jasno-czerwone zabarwienie błon śluzowych i skóry ,duszność ,śpiączka, nagła śmierć, przewlekłe, nieznaczne "podtruwanie" tlenkiem węgla może wywołać nietolerancję wysiłku, problemy z chodzeniem i osłabienie odruchów
Rozpoznanie:
Rozpoznanie opiera się na relacji właściciela, badaniu klinicznym oraz badaniach dodatkowych - m. in. badanie morfologiczne krwi, badania biochemiczne, badanie moczu, gazometria, czasem możliwe jest oznaczenie poziomu karboksyhemoglobiny (hemoglobina zablokowana przez tlenek węgla). Postępowanie: Podstawą leczenia jest TLENOTERAPIA!!! Tlen można podawać przez specjalną maskę, przez kateter donosowy lub przez rurkę dotchawiczą, jednak ta ostatnia metoda może być niemożliwa ze względu na szczękościsk towarzyszący zaczadzeniu. Małego psa można umieścić w komorze tlenowej. W ciężkich przypadkach konieczna może być mechaniczna wentylacja płuc. Leczenie wspomagające - w zależności od objawów . Konieczna jest regularna kontrola neurologiczna i badanie serca (osłuchiwanie, EKG) . Zaczadzonym zwierzętom przez kilka tygodni należy ograniczyć aktywność ruchową (ograniczenie zużycia tlenu)


WRÓĆ